Wybór legarów to ważny etap budowy tarasu drewnianego, ponieważ wpływa na jego trwałość, stabilność i odporność na wilgoć. W artykule omawiam, jakie materiały warto rozważyć i na co zwrócić uwagę przy dopasowaniu legarów do desek oraz warunków montażu. Przyglądam się także opiniom z forum, by sprawdzić, które rozwiązania sprawdzają się w praktyce i jakie mają ograniczenia. Dzięki temu łatwiej będzie Ci wybrać legary odpowiednie do Twojego tarasu.
- Dobieraj legary do rodzaju desek i zaleceń producenta.
- Drewniane deski wymagają zwykle rozstawu legarów 40–50 cm.
- Legary układaj na podporach, nie bezpośrednio na gruncie.
- Zapewnij wentylację, spadek i odpływ wody.
- Legary kompozytowe podeprzyj zgodnie z instrukcją systemu.
- Przy niskim progu uwzględnij grubość wszystkich warstw i mocowań.
- Zabezpiecz drewno, miejsca cięć oraz zachowaj wymagane dylatacje.
Legary podpierają deski i użytkowników, a także pomagają wyrównać nawierzchnię oraz ustawić spadek. Dobierz je do materiału desek: powinny być trwałe, proste i dobrze trzymać wkręty lub klipsy. Przy deskach drewnianych zwykle stosuje się rozstaw osiowy 40–50 cm, zależnie od grubości desek — cieńsze wymagają gęstszego podparcia. Układaj legary prostopadle do desek, na podkładkach, bloczkach lub wspornikach, nigdy bezpośrednio na gruncie.

Do desek z modrzewia syberyjskiego wybierz legary z tego samego gatunku, na przykład o przekroju 45 × 70 mm. Pod świerk, sosnę i termososnę sprawdzą się legary świerkowe 45 × 75 mm albo drewno sosnowe lub świerkowe impregnowane ciśnieniowo. Z kolei deski egzotyczne — bangkirai, cumaru, massaranduba czy ipe — wymagają trwałych legarów egzotycznych, często o przekroju 40 × 60 mm. Zbliżona gęstość obu gatunków pomaga zachować trwałość mocowania, gdy drewno pracuje pod wpływem wilgoci.
Uniknij kosztownych poprawek: dobierz legary zgodnie z zaleceniami producenta
Przy deskach kompozytowych stosuj legary i klipsy zalecane przez producenta. W zależności od systemu mogą to być profile aluminiowe o przekrojach od 16 × 50 do 60 × 40 mm albo legary kompozytowe 30 × 40 lub 43 × 53 mm. Rozstaw osiowy niektórych desek nie może przekraczać 300 mm. Natomiast maksymalny rozstaw podpór aluminiowego profilu 25 × 40 mm wynosi 70 cm przy zastosowaniu prywatnym i 50 cm przy komercyjnym. Legary kompozytowe podeprzyj na całej długości, na przykład płytą betonową.
Uwzględnij też wilgoć i sposób montażu. Legary drewniane znajdują się bliżej podłoża niż deski, dlatego muszą być równie trwałe lub odpowiednio zabezpieczone; miejsca cięcia drewna impregnowanego pokryj dodatkowym preparatem. Skoro już tu jesteś, sprawdź, kiedy warto deskować dach pod dachówkę. Układaj legary na węższym boku, by zwiększyć ich sztywność, a styki łącz nad podporami. Zapewnij odpływ wody, przepływ powietrza i dylatacje zgodne z zaleceniami producenta. Zacznij od sprawdzenia wymagań dla konkretnej deski — dzięki temu unikniesz kosztownych poprawek.
Jak dobrać legary do drewnianego tarasu?
Dobierz materiał i wymiary legarów do desek, podłoża oraz dostępnej wysokości tarasu. Dzięki temu zaplanujesz stabilną konstrukcję i zapewnisz odpływ wody.
- Dopasuj materiał do desek. Pod deski egzotyczne wybierz legary z drewna egzotycznego, a pod modrzewiowe – modrzewiowe. Do desek świerkowych, sosnowych i z termo sosny zastosuj legary świerkowe lub impregnowane sosnowe. Dobierz ich gęstość i trwałość tak, by pewnie trzymały wkręty lub klipsy. Deski kompozytowe montuj na profilach aluminiowych albo legarach z systemu producenta.
- Sprawdź przekrój i jakość drewna. Popularne wymiary legarów to 40 × 60, 45 × 70 i 45 × 75 mm. Przekrój 50 × 100 mm może pomóc podnieść konstrukcję lub zwiększyć rozstaw podpór, o ile pozwalają na to obciążenia i zalecenia producenta. Wybieraj proste elementy o stałym przekroju; drewno suszone i klejone mniej się skręca i paczy.
- Ustal rozstaw odpowiedni do desek. Drewniane deski układaj zwykle na legarach rozmieszczonych co 40–50 cm. Przy cieńszych deskach zmniejsz rozstaw i sprawdź zalecenia producenta. W systemach kompozytowych stosuj odstępy wskazane dla danego produktu; na przykład legary SELECT rozmieść osiowo w odległości nie większej niż 300 mm.
- Zaplanuj podparcie i kierunek ułożenia. Ułóż legary prostopadle do desek i równolegle do spadku, aby woda swobodnie odpływała. Drewniane elementy ustaw na węższym boku, a ich styki umieść nad podporami. Pod połączeniami desek zastosuj podwójny lub szerszy legar.
- Oddziel legary od gruntu. Oprzyj je na podkładkach, bloczkach, stopach betonowych albo regulowanych wspornikach, pozostawiając miejsce na przepływ powietrza. Na wylewce lub płycie dobierz mocowania i podkładki do konstrukcji oraz warstw izolacyjnych. Przy małej dostępnej wysokości uwzględnij grubość legara, deski i mocowań. Nie zmniejszaj przekroju ani nie mocuj elementów bezpośrednio do podłoża bez sprawdzenia, czy konstrukcja zachowa sztywność i zapewni odpływ wody.
- Zabezpiecz drewno i zachowaj szczeliny. Zastosuj preparat odpowiedni do drewna, a miejsca cięcia legarów impregnowanych ciśnieniowo zabezpiecz ponownie. Taśma na górnej powierzchni legara może ograniczyć zaleganie wody. Pozostaw dylatację przy ścianach i szczeliny między deskami, by drewno mogło pracować, a woda odpływać. Wymiary szczelin dobierz do instrukcji producenta i warunków montażu.
- Stosuj zalecenia dla systemów kompozytowych. Profile kompozytowe nie przenoszą obciążeń, dlatego wymagają pełnego podparcia, na przykład na płycie betonowej. Aluminium jest lekkie, sztywne i nie wymaga konserwacji; kompozyt lub PVC stosuj tylko tam, gdzie dopuszcza to producent. Zachowaj wymagane dylatacje, ponieważ tworzywa zmieniają długość pod wpływem temperatury.
Oto kilka opinii o legarach pod taras drewniany znalezionych w sieci:
Przy deskach modrzewiowych wybrałem legary z tego samego gatunku. Po kilku sezonach taras nadal jest równy, a drewno dobrze trzyma wkręty. Najważniejsze było dla mnie, żeby legary nie leżały bezpośrednio na betonie. — Marek

U mnie sprawdziła się sosna impregnowana ciśnieniowo. Trzeba tylko pamiętać o zabezpieczeniu miejsc cięcia i zapewnić przewiew pod tarasem, bo sama impregnacja nie rozwiąże problemu stojącej wody. — EwaK
Do desek kompozytowych zastosowałem aluminiowy system producenta. Profile były proste i łatwe w poziomowaniu, ale przed zakupem sprawdziłem wymagany rozstaw podpór oraz klipsy — nie wszystkie elementy pasują do siebie. — Tarasowy
Nie oszczędzałbym na podkonstrukcji. Legary są mniej widoczne niż deski, ale to one przenoszą obciążenia i jeśli się wypaczą, powierzchnia tarasu szybko przestaje być równa. — Jarek
Przy niewielkiej wysokości tarasu trzeba dokładnie policzyć grubość deski, legara i mocowania. U mnie pomogły niskie podkładki, ale rozwiązanie dobrałem po sprawdzeniu spadku i odpływu wody. A skoro już tu jesteś to Sprawdź, jak rozpoznać i zwalczać werticiliozę. — Ania z ogrodu

Do egzotycznych desek wybrałem legary o zbliżonej twardości. Montaż wymagał dobrych wkrętów ze stali nierdzewnej, ale po dwóch latach nie widzę luzów ani problemów z mocowaniem. — Piotr
Drewno, aluminium czy kompozyt: opinie o materiałach na podkonstrukcję
Dobór podkonstrukcji zacznij od rodzaju desek, a następnie porównaj ceny i opinie. Legary przenoszą ciężar nawierzchni i użytkowników, wyznaczają poziom tarasu oraz umożliwiają mocowanie wkrętów lub klipsów. Pod deski drewniane dobierz drewno o zbliżonej trwałości i gęstości: pod modrzew sprawdzą się legary modrzewiowe o przekroju około 45 × 70 mm, a pod świerk lub sosnę – elementy około 45 × 75 mm. Do desek egzotycznych, takich jak bangkirai, cumaru i ipe, wybierz legary z drewna egzotycznego, często o przekroju 40 × 60 mm.
Drewno dobrze współpracuje z drewnianą nawierzchnią i pewnie trzyma wkręty, ale wymaga starannego zabezpieczenia. Legary znajdują się bliżej podłoża niż deski, dlatego dłużej pozostają wilgotne i nie powinny leżeć bezpośrednio na gruncie. Oprzyj je na podkładkach, bloczkach lub regulowanych wspornikach, a pod tarasem pozostaw przestrzeń dla przepływu powietrza. Przy deskach drewnianych zachowaj typowy rozstaw 40–50 cm. Drewno impregnowane zabezpiecz dodatkowo po cięciu, a górną powierzchnię belki osłoń taśmą.
Stabilny taras bez niespodzianek: dobierz legary do desek i warunków
Aluminium cenione jest za lekkość, prostoliniowość i brak konieczności impregnacji. Profile systemowe mają różne przekroje, na przykład 25 × 40 lub 40 × 50 mm, a rozstaw podpór zależy od wymiaru profilu i jego zastosowania. W jednym z systemów wynosi maksymalnie 0,70 m dla mniejszego profilu w obiektach prywatnych oraz 1,20 m dla większego. Aluminium sprawdza się na stropodachach i balkonach, zwłaszcza przy konstrukcji pływającej. Inaczej jest z legarami kompozytowymi, zwykle o przekrojach 30 × 40 lub 43 × 53 mm: nie przenoszą obciążeń bez pełnego podparcia. Dobierz je do konkretnego systemu desek, a rozstaw i klipsy — zgodnie z instrukcją producenta. Przykładowo jeden system wymaga maksymalnego rozstawu osiowego 300 mm.

Kompozytu i PVC nie trzeba impregnować, jednak pod wpływem temperatury mogą zmieniać długość, dlatego uwzględnij dylatacje. Przy basenie lub w pobliżu słonej wody rozważ kompozyt zamiast aluminium, ale najpierw sprawdź zalecenia producenta całego zestawu. Ja zaczęłabym od potwierdzenia zgodności legara z deską, a następnie sprawdziłabym dostępną wysokość. Jeśli od wylewki do progu jest tylko 6 cm, standardowy legar o wysokości około 5 cm może nie pozostawić miejsca na mocowanie i deskę. O wyborze decydują więc także podparcie, rozstaw, spadek umożliwiający odpływ wody i dokładne wypoziomowanie konstrukcji.
Ciekawostka: legar kompozytowy, mimo że jest odporny na wilgoć, zwykle nie pełni funkcji samonośnej — musi być podparty na całej długości lub zgodnie z instrukcją systemu, inaczej taras może się uginać.
Rozstaw, podparcie i montaż legarów a trwałość tarasu
Poniższe wskazówki pomogą dobrać i zamontować legary tak, aby taras był stabilny, równy i dobrze odprowadzał wodę.
- Dopasuj legary do desek i systemu. Do desek drewnianych wybierz legary o odpowiedniej trwałości i gęstości, a deski egzotyczne mocuj do legarów z tego samego rodzaju drewna. W systemie kompozytowym używaj profili i klipsów wskazanych przez producenta. Wybieraj proste elementy o stałym przekroju; legary klejone zwykle mniej się paczą.
- Dobierz rozstaw do rodzaju i grubości desek. Legary pod deski drewniane rozstaw zwykle co 40–50 cm, mierząc między ich osiami; cieńsze deski wymagają mniejszych odstępów. W systemach kompozytowych stosuj się do instrukcji producenta. Na przykład dla desek SELECT maksymalny rozstaw osiowy wynosi 300 mm.
- Zadbaj o podparcie i wentylację. Nie kładź legarów bezpośrednio na gruncie ani w miejscach, gdzie stale stoi woda. Oprzyj je na podkładkach, bloczkach, stopach betonowych lub regulowanych wspornikach i pozostaw przestrzeń na przepływ powietrza. Ponieważ legary kompozytowe nie są nośne, podeprzyj je na całej długości, np. na płycie betonowej.
- Rozmieść podpory i zaplanuj styki. Odstępy między podporami dobierz do przekroju i materiału legara oraz zaleceń systemu. Przykładowo profile aluminiowe 25 × 40 mm mogą wymagać podpór co najwyżej co 70 cm w zastosowaniu prywatnym, a profile 40 × 50 mm — co 120 cm; w obiektach komercyjnych odstępy są mniejsze. Łącz końce legarów nad podporami, a pod stykiem dwóch desek drewnianych zastosuj podwójny legar lub szerszy element.
- Ustaw legary i wypoziomuj konstrukcję. Ułóż legary prostopadle do desek i równolegle do spadku podłoża, by woda mogła odpływać wzdłuż konstrukcji. Legary drewniane ustaw na węższym boku, co zwiększa ich sztywność. Następnie skoryguj poziom i spadek podkładkami lub wspornikami, tak aby konstrukcja się nie kołysała i nie tworzyła zagłębień.
- Sprawdź wysokość, mocowanie i dylatacje. Jeśli przestrzeń jest ograniczona — np. między progiem a wylewką masz 6 cm — przed wyborem rozwiązania uwzględnij łączną grubość desek, legarów i mocowań. Nie zastępuj legara przypadkowym elementem bez potwierdzenia jego nośności. Mocowanie do wylewki dobierz do podłoża i systemu. Zostaw odstęp desek od ściany oraz szczeliny między deskami zgodne z zaleceniami producenta, aby woda odpływała, a materiał mógł pracować przy zmianach wilgotności i temperatury.
- Zabezpiecz legary przed wodą. Zaimpregnuj drewno, a miejsca cięcia legarów impregnowanych ciśnieniowo zabezpiecz ponownie. Taśma na górnej powierzchni legara może ograniczyć gromadzenie się wody pod deskami. Deski egzotyczne mocuj wkrętami ze stali nierdzewnej, dobranymi do twardości drewna. Z kolei deski kompozytowe montuj odpowiednimi klipsami i z wymaganymi dylatacjami.
Niski próg i ograniczona wysokość: jak zmieścić konstrukcję pod tarasem
Przy niskim progu dokładnie zmierz każdą warstwę i dobierz stabilną, niską podkonstrukcję. Dzięki temu zmieścisz taras, zapewnisz deskom podparcie i pozostawisz miejsce na odpływ wody oraz ich pracę.
- Zmierz wysokość całego układu. Od dostępnej przestrzeni odejmij grubość desek, legarów lub profili oraz podkładek i mocowań. Przy prześwicie wynoszącym 6 cm standardowy legar o wysokości około 5 cm może nie zmieścić się z deską. Wybierz wtedy niski system tarasowy albo, jeśli to możliwe, obniż podłoże.
- Dobierz niską i nośną podkonstrukcję. Nie zastępuj legara przypadkową listwą o wysokości 1–2 cm — konstrukcja musi utrzymać obciążenie i zapewnić pewne mocowanie desek. Pod deski drewniane dobierz drewniane legary, a pod kompozytowe — profile lub legary wskazane dla danego systemu. Elementy kompozytowe nie zawsze przenoszą obciążenie, dlatego mogą wymagać pełnego podparcia.
- Oszczędź miejsce na mocowaniach, nie osłabiając konstrukcji. Dopasuj sposób mocowania do wylewki i wybranego systemu. Kątowniki lub bezpośrednie kotwienie mogą zajmować mniej miejsca, ale nie mogą powodować pękania legarów ani blokować odpływu. Przestrzegaj zaleceń producenta i zadbaj o stabilność całego rusztu.
- Zadbaj o odpływ wody i wentylację. Ułóż legary na podkładkach, bloczkach lub odpowiednich wspornikach, zamiast kłaść je bezpośrednio na gruncie. Zachowaj spadek podłoża i przestrzeń dla przepływu powietrza, aby woda nie zalegała pod deskami ani przy progu.
- Dopasuj rozstaw legarów do rodzaju desek. W przypadku desek drewnianych typowy rozstaw wynosi około 40–50 cm, zależnie od ich grubości. Przy deskach kompozytowych zastosuj rozstaw wskazany przez producenta — może być mniejszy. Legary układaj prostopadle do desek, a ich styki opieraj na podporach.
- Pozostaw szczeliny dylatacyjne. Deski WPC i PVC zmieniają wymiary pod wpływem wilgoci i temperatury. Zgodnie z instrukcją producenta zachowaj odstęp od ściany i przerwy między deskami. Dzięki temu nawierzchnia będzie mogła pracować i odprowadzać wodę, a elementy nie będą się wypychać podczas zmian pogody.
- Zabezpiecz drewno i wykończ krawędź. Wybierz trwałe, proste i odpowiednio zabezpieczone legary drewniane, a miejsca cięć drewna impregnowanego dodatkowo zakonserwuj. Odsłonięty koniec tarasu osłoń deską maskującą lub listwą wykończeniową, nie zakrywając szczeliny wentylacyjnej.











